Tag Archives: haha

Haynaku.

Posted on by
61

Hapon ng Sabado, walang pasok. Sobrang init kayat natulog na lang ako sa kwarto dahil nakapanlalata ang init ng panahon. Halos tatlong oras din akong natulog, grabe, paggising ko’y basa na ang suot kong sando dahil hindi kinaya ng bentilador ang init. Ok na sana kung ganun lang, pero ang masaklap, gutom na ako.

Masyado pang maaga para sa hapunan, wala pang nagluluto. Ubos na rin naman ang tinanghalian kaya ala talagang makain. Lalo akong nanlata. Binuksan ko na lang ang PC at naupo. Habang hinihintay ko ang pagboot ng computer ay narinig kong bumukas ang pinto sa may kusina, at nakita kong parating ang nanay ko, at bigla akong napangiti ng todo:)

May dala-dala siyang footlong, binili sa tindahan:D

Grabe, hindi ako nakapagsalita sa tuwa, nangiti na lang talaga ako ng sobra. As in, sakto kasi. Nag-give up na kasi ako nung una, dahil wala talaga, at para bang sundalong natatalo sa giyera at bigla na lang darating ang saklolo, ala Return of the King. Sobrang nagalak ang puso ko.

Yehey!

Natawa ang nanay ko dahil nakita niya kung paanong biglang sumaya ang aking lugmok na mukha.

O hayan, di ba ang swerte-swerte mo na ako nanay mo ano?
Hehehe, oo grabe. Sakto pa naman na nagugutom na ako.

Nagkatawanan pa kaming mag-ina, at pagkatapos ay sinimulan ko nang kainin ang binigay niya. Bumalik naman kaagad siya sa may likod bahay, sa tabasan, upang manahi. Grabe, ang saya talaga.

Nanay

Napag-usapan pa nga namin ang tungkol dito kinagabihan, dahil natuwa talaga ako, pero yun pala, mas natuwa ang nanay ko sa akin, dahil nung pagkabigay niya sa akin nung pagkain ay napag-usapan nila ng tatay ko sa may likod-bahay na,

Tuwang-tuwang tuwa anak mo sa akin. Binili ko kasi ng pagkain. E hindi niya alam, pera niya yung pinambili ko, pati na rin dun para sa ulam natin mamaya. Kinuha ko sa bag niya. Hehehe:)

Ayan, basahin mo na ulit yung title ng post na ito.

Naiwan ko sa bahay yung litrato na dapat ipopost ko kaya eto na lang muna, palitan ko na lang mamaya. nanay ko rin naman yan e, hehehe:D

Pinost ko nga rin pala ang aking malungkot entry, yung una kong naisip pero hindi ko naipost dahil naging mailap ang mga Kim Chiu bus nung isang linggo, hehehe. Ayun, nakuhanan ko na rin siya ng litrato.

Wala diyan, nasa likod na yung akin.

Posted on by
47

2005. Sabado ng hapon. Walang pasok pero lumuwas ako para samahan pauwi ang kaklase ko na unang beses napunta sa aking iskul. Sinundo ko ata siya, yun ata ang tawag dun.

May pinanood kasi silang isang dance performance sa may University Theater, home of the Miss Earth Beauty Pageant at ng STI at AMA Graduation. Ewan ko lang kung bakit ang layo pa ng naging venue ng kanilang event, e ang layo nito mula Taft. Alas tres ang tapos pero pumunta ako doon ng bandang alas-dos, excited kasi. Maaga pa nuon kaya umupo muna ako sa isa sa mga bench sa acad oval, sa may tapat ng Carillon, at naghintay.

Hindi mapagkakamalang may kakaiba sa araw na iyon sa loob ng UP sa tapat ng theater. Nakahilera kasi sa magkabilang panig ng kalsada sa harap nito ang hindi mabilang na kotse, magaganda, magagara, makikintab. May blue, black, yellow, red, white, green. Kakaiba. Kakaiba dahil ngayon lang ako nakakita ng ganuon karaming kotse na sama-sama sa iisang lugar… sa loob ng UP. Nakapagtataka talaga.

Meron ngang dumaan na magsyota na nagjojogging ‘tas biglang lumakad na lang sila nung nasa tapat na nitong eksena. At narinig ko silang pinag-uusapan kung ano nga kaya ang meron. Alam ko, kasi nang tumapat sila sa akin ay tinanong ako nung lalaki kung anu nga bang meron. Sabi ko naman,

Ano, dance ewan… Wala, mga taga-La Salle yan.

Parang naging susi ang aking nabanggit sa pinto patungo sa kalinawagan sa kanilang pag-uusap. Napa-”aaaah” na lang yung lalaki. Nga naman, kaya pala. E mga taga-LaSalle kaya ganyan karami ang mga kotse, na nadaig pa ang dami ng mga dahong nakakalat sa kalsada.

Nakaupo pa rin ako sa may bench nang makita ko sa may malayo ang isang UP police na sakay sa isang mobile patrol motocycle at habang iniisa-isa ang mga kotse. Nuong una’y hindi ko mawari ang kanyang ginagawa ngunit ng malapit-lapit na siya’y nakita ko na ang kanyang sadya. May sinusulat siya sa isang may kulay na papel at pagkatapos ay iniipit ito sa may windshield wiper ng mga kotse. Isinisilid pa nga niya ito sa plastic para hindi mabasa. No parking tickets.

Ang laki-laki naman kasi ng parking lot sa likod. E dito pa sila lahat humilera.

Narinig kong sinabi ng isang lalaking nagbibisikleta na huminto malapit sa akin. Kinausap niya ang pulis na nakarating na halos sa tapat ng aking kinauupuan. Hindi raw ba nila nakita ang mga No Parking signs na nakakabit sa lahat ng poste? O talagang gusto lang nila ibalandra ang marami nilang kotse. E malaki naman daw ang parking lot sa likod. Siguro’y hindi lang nila alam o tinamad lang sila sabi niya.

Ako nama’y walang kaimik-imik na nakaupo at nakikinig sa kanilang pag-uusap. nang bigla na lang niya akong pinagbalingan ng atensyon at ako nama’y nagulat sa kanyang itinanong,

Ikaw, baka meron kang isa dito? Ilipat mo na habang di pa natitiketan.

Nakakabigla. Ako, may kotse??? I wish. E wala nga akong laptop o matinong pc man lang, hindi nagtataxi, at pati dalawam-pisong discount sa pamasahe e nakikipag-giyera para makuha. ‘Tas magkakaroon ako ng kotse bigla? Hmmm, bakit nga naman ba hinde. Kayat dahil lang nga sa aking mabilis na reflexes ay isinaagot ko sa kaniya ang title ng post na ito,

Wala diyan, nasa likod na yung akin.

Natawa ang mga magulang ko nang ikinuwento ko sa kanila ito pagkauwi ko. Bakit ba, hindi naman niya malalaman. Gusto mo idescribe ko pa e, hehe.

My linguistics instructor makes me want to teach.

Posted on by
54

Because the deadline for dropping is this Friday already, we would be checking your exam papers today ’cause I won’t be able to handle all of them by myself.

Ano daw, ichecheck namin yung papers sa exam? Siyet, e hindi pa naman ako nag-aral dun. Nakakahiya naman sa magchecheck, langya. Ang dami-dami naman kasing readings na inassign para sa exam na yun, e hindi lang naman yun ang subject na sabay-sabay nag-eexam nang isang linggo bago matapos ang dropping period. Sana check your own papers na lang, sana.

I’ll display the answers onto the projector. Get your own answer sheets and don’t let me catch you cheating. You know the rules.

Yes, buti na lang, hehe. Hula ko marami-rami din ang mali ko, pero sana pumasa pa rin. Pero parang kinakabahan ata ako sa mga sagot ko ah. Hindi rin masyadong mataas yung una kong exam kaya dapat e kahit pumasa man lang ako. Para mabawi yung dati. Kung bakit naman kasi wala nang ibang makuhang subject, eto pang alam naman ng lahat na mahirap. Puchang CRS yan.

A-C-C-A-B… ah.. A-C-C-A-B. C-A-B-B-D… C-A-B-B-D. Pucha, apat kagad ang mali ko. E and dami-dami pa nito. C-A-B-D-A… C-A-B… Tangna, babagsak ako nito, tangna.. shet. Teka tsekan ko nga muna yung mga tama, tangina, ayokong bumagsak. D-A. B-A-C-D-A… B-A-C-D-A… D-D-A-C-B…

(Makalipas ang ilang minuto)

Pucha bagsak ako, hindi pwede. Mahihirapan na ako makabawi sa susunod. Shet, hindi pwede ‘to, kailangang may gawin. Ipapasa ko lang ‘to, yun lang, ok lang yun. Hindi pwedeng bumagsak, asar. Buti hindi siya lumilibot. Hindi rin tumitingin dahil may ginagawa sa laptop. Asar pala siya e, magbibigay ng sangkatutak ng readings ‘tas ang hirap-hirap pa ng exam, langya. Para lang pumasa.

Alin ba dito? 4-B. Buti na lang ito pa rin ung bolpen na ginamit ko sa exam, hindi mahahalata ‘to, langya. 21-D. Utot pala siya e, pinagcheck pa niya sa amin, tamad. 34-A. Konti lang ‘to, hindi ‘to mahahalata, e ano kung may mga bura ‘to? 40-A. Ang dami-dami namin, hindi na niya matatandaan kung sino lang ang may bura. Last na, 49-B.

(Makalipas ang ilang minuto)

Hinde, hindi niya mahahalata. Sana. Hinde, hindi niya ‘to malalaman, pucha. Ang hirap-hirap ng exam e, utot pala siya e.

Everyone finished? Ok, If any of you decides to drop, just give me the teacher’s copy of the dropping slip for it to be official. And, you can get the new set of readings from the copy girl at the ground floor, just besides the stairs. You can go.

Langya, readings na naman? Ni hindi man lang nagtenkyu e tinulungan na nga namin siya sa trabaho niya. Pucha talaga ‘to.

Oh by the way, just so you know, I photocopied your answer sheets yesterday, so I could check if anybody did something that the student tribunal might be interested to know. I’m just at my office if anyone needs to consult, thank you.

…