Tag Archives: pc

Aming kompyuter

Posted on by
22

Water, 35 litres. Carbon, 20kg. Ammonia, 4 litres. Lime, 1.5kg. Phosperus, 800g. Salt, 250g. Niter, 100g. Sulphur, 80g. Fluorine, 7.5g. Iron, 5g. Silicon 3g. And fifteen other elements. Those are the elements to make an average adult human body. You can buy these elemental ingredients at the market with the pocket money of a child. Humans are made so cheaply.

Edward Elric, Full Metal Alchemist

aking kompyuter

VIA KM400 motherboard. 749Mhz AMD Duron? processor. 512MB Kingston RAM. 40GB Samsung HDD. 52x Samsung CD-ROM Drive. 17′ Sampo CRT Monitor. 384kbps SmartBRO broadband connection. PS/2 keyboard, USB optical mouse at webcam, at headset (ang primitive ng PC ko:P). Yan na lahat ang bumubuo sa aking kompyuter, pinagsama-samang bakal, plastic, salamin, kurdon, goma, tingga, ampi.

Pero ang kabuuan ay higit pa sa pinagsama-samang parte nito.

pcko

Ito ang aking pangalawang ‘baby’ — Dell XPS M1530 na aking binili noong April 2008. Matagal na akong infatuated sa Mac pero mas pinili ko pa rin ang Dell. Nung una nga’y ayoko nito dahil Windows Vista ang OS, pero pagtagal nagustuhan ko na rin dahil sa mga gadgets na pwede mong ilagay sa gilid. Intel Core 2 Duo pa, para sosyal. :P hehe. Hindi ko rin masyadong problema (sa ngayon) ang storage dahil sa 250GB na space. Grabe, ilang kanta, videos at pictures na un! :D May built-in WLAN Mini-card pa, para kahit saan ay pwedeng makakuha ng libreng internet, basta ba hindi naka-password protect ung nanakawan ko ng wi-fi connection. Dahil nga internet to sawa ang drama, gamit na gamit ang built-in webcam sa tuwing ka-chat ko si Arvin. :) At kung mapapansin mo, may wireless mouse na rin akong binili para dito dahil nagagaraan akong gamitin ung touchpad, pasmado kasi ako.

buhay ko itong laptop ko. halos 24/7 nga ata akong nakababad sa harap nito. walang patawad. kahit katulad ngayon, sakit-sakitan portion, harap pa rin sa laptop, para lang makapagpost para sa LP. at syempre, para makachat na rin si Arvin. :)

Ito ang aming lahok para sa ika-27 linggo ng Litratong Pinoy na may temang Aking Kompyuter. Ang dalawang litrato sa taas ay kinuhanan kanina lang, yung una, sa Pilipinas, yung pangalawa, sa Amerika. Bisitahin ang mga kompyuter ng iba pang mga miyembro dito. Happy LP!

Dahil hindi mo ako mababatukan *belat*

Posted on by
12

Webcam

Alas-dose na ng gabi, pero tahimik pa rin dito. Tahimik hanggang sa patayin ko na itong PC matapos kong gawin ang post na ito. Imbis na boses mo’ng naririnig ko’y tugtog mula sa isang radio station ang lumalabas sa headset ko. Higit na mas masayang pakinggan ang tawa mo kaysa kay Angel Rivero.

Hindi ko matitigan ang mukha mong wala sa nakabukas na webcam. Ngayo’y hindi ka lang talaga invisible ngunit offline na talaga. Vanny, sana nga’y kapag online ako’y online din siya para naman ang pagngiti nitong smiley sa pagbukas ng YM ay dahil sa saya. Ay grabe, hindi naman ako nagdadrama dahil napansin ko lang naman, ibang-iba talaga kapag ganitong wala siya.

Natawa akong muli nang tignan ko ang litratong inilagay ko sa taas, dahil hindi naman kailangang makausap kita para mapangiti mo ako, kahit sa pag-iisip lang sa iyo’y napapasaya mo na ako. Masaya ako sa bawat alaala, bawat alaalang napagsaluhan nating dalawa. Ayan, ayan ang madrama:P

Kaya simula ngayong kahit sabihin mo pang miss na miss mo na ako’t gusto mo akong makausap, ay ‘di na kita pagbibigyan, dahil kagaya nga ng sabi ko sa iyo last year; Hindi dapat pinapalagpas ang pagkakataon para matulog. Ayan tuloy, nagkasakit ka dahil sa kakulangan sa pahinga.

At oo, kapag wala akong maisip na ipost ay magpopost ako tungkol sa iyo *belat!* hehehehe. Lalo na ngayong hindi ka makakapag-online:P Kaya pagaling ka na, para imbis na gumagawa ako ng ganito’y nakakausap mo na lang ako.

Tip: Masama sa blogging career ang online relationship:P

“Pwede ka na tumawag.”

Posted on by
6

[Update: Pwede ka na ulit tumawag (October 11, 2009)]

Matagal-tagal na rin kaming magkarelasyon ni karmi (hehehe, magkarelasyon) na batid naman ng lahat na isang long-distance relationship ang meron kami. Nasa ‘Pinas ako, nasa Amerika naman siya, na kung susukatin ay lagpas walong libo’t apat na raang milya ang layo ng mga bahay namin.

pano mo nalaman? :P ang layo. grabe. hehe
mineasure ko sa google maps :P
geek. :P
lalagay ko sa post ko
ganon kalayo pero sa tuwing kausap kita, parang andyan ka lang. pwedeng makasama. mayakap. :P
wag ka nga magdrama :P
:P bat ba

Grabe, puro kami belat :P At nabanggit na rin lang ni karmi na kapag nakakausap ko siya’y parang andun lang ako, yun ay dahil marami namang magagamit talaga online para magawa iyon. At dahil na rin hindi naman talaga kami nasa harap ng PC lagi, lalo na kung nasa work kuno si karmi, ililista ko ang mga pwedeng gamitin para tumawag sa cellphone mula sa isang PC.

Gamit ang mga ito ay natatawagan ko na ang baby ko para gisingin siya sa umaga sa kanila, o kung bitin ang pag-uusap namin dahil aalis sila ng bahay, o kadalasan ay tuwing nasa work siya:D kung saan bawal ang YM.

Continue reading →